شنبه 28 بهمن 1385 :: نویسنده : ستاره

 

كسی تنهایی اش را می نویسد بر تماشا خانه ی باران

كه با هر قطره اش

دریای غم

بر لحظه ی بی رنگ بنشاند

و مرگ قصه اش را ... بر در و دیوار هر آهنگ می پاشد

...

کسی احساس تلخش را

دوچندان می كند بی حرف

و می ترسد در این تاریكِ بی فرجام :

           پناهی نیست ... از سرمای بی احساس

كسی آرام می میرد ...

نگاهش را وصیت می كند بر راه های دور و طولانی

و در بالین غربت ... اشك می ریزد

كسی رسوای خاموشیست ....

و نیرنگ صدا را زشت می بیند

......

دلیل واژه ها سودای یك شعر است ....

آن شعری ...

كه خاموش است ............. 





نوع مطلب : تمام دل، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




تمام دل
تنها من و قلبم
درباره وبلاگ

به خانه من اگر آمدی
برای من ای مهربان
چراغ بیار....
ویک دریچه که از آن
به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم ...

مدیر وبلاگ : ستاره
موضوعات
نویسندگان
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

                    
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic